Ep 4 “อะไรรอเราอยู่ในเรือ” (TH) บทความที่แล้วเราคุยกันว่าอะไรคือ ทางรอด ในวันแห่งความมึดมิด อะไรคือน้ำมันในตะเกียง อะไรคือตัวแทนของเรือลำนั้นที่ โนอาห์ สร้างขึ้น ซึ่งเราคงเห็นแล้วว่า คำตอบคือ “ถิ่นทุรกันดาร” และเราทราบมั้ยครับว่า อะไรรอเราอยู่ในนั้น นั่นจึงเป็นที่มาของชื่อ Ep ที่ 4 นี้ “อะไรรอเราอยู่ในเรือครับ” 7 วันแห่งการเตรียมตัวก่อนเข้าเรือก่อนวันฝนตก นั้นคือ น้ำมันในตะเกียง ที่เราเตรียมสำรองเอาไว้
Ep 3 “7 วันก่อนฝนตก” (TH) บทความที่แล้วผมทิ้งท้ายไว้ว่า โนอาร์เข้าเรือก่อนฝนตก 7 วัน ตามพระคำข้อนี้ครับ “แล้วพระยาห์เวห์ตรัสแก่โนอาห์ว่า “เจ้าและครัวเรือนทั้งหมดของเจ้าจงเข้าไปในเรือ เพราะในชั่วอายุคนรุ่นนี้เราเห็นเจ้าเป็นผู้ชอบธรรมต่อหน้าเรา จงเอาสัตว์ใช้งานที่ไม่เป็นมลทินทุกชนิดไปกับเจ้าด้วยอย่างละเจ็ดคู่ทั้งตัวผู้และตัวเมีย และสัตว์ใช้งานที่เป็นมลทินอย่างละคู่ทั้งตัวผู้และตัวเมีย นกในอากาศอย่างละเจ็ดคู่ทั้งตัวผู้และตัวเมีย เพื่อรักษาพันธุ์สัตว์ให้มีชีวิตทั่วพื้นแผ่นดิน เพราะว่าอีกเจ็ดวันเราจะทำให้ฝนตกบนแผ่นดินสี่สิบวันสี่สิบคืน เราจะทำลายล้างมนุษย์และสัตว์ทั้งหมดที่เราสร้างจากพื้นแผ่นดิน” โนอาห์ก็ทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาท่านทุกประการ”ปฐมกาล 7:1-5 THSV11 แปลว่า โนอาห์ยังมีเวลาเตรียมตัวและเข้าไปในเรือพร้อมสัตว์เป็นคู่ๆ อยู่ 7 วัน
EP 2. ตอน “ คุณได้กลิ่นฝนตกมั้ย ? “ (TH) สวัสดีครับวันนี้เป็น Ep 2 สำหรับ The Voice Calling Out From the Ark of Noah. นะครับ วันนี้ผมให้ชื่อตอนว่า ”คุณได้กลิ่นฝนตกมั้ย?“ นี้เป็นคำถามเชิงเปรียบเทียบครับ ความหมายก็คือ เราติดว่าตอนนี่ถึงเวลาที่จะเข้าเรือโนอาห์กันหรือยังครับ ถ้าเรือโนอาห์ คือ ทางรอดในการถูกน้ำท่วม ปรากฏการณ์ที่บ่งบอกว่า
(TH) สวัสดีครับนี่เป็น ซีรีส์ใหม่ที่ผมตั้งใจว่าจะเขียน ตลอด 2 สัปดาห์ ที่ผมยังอยู่กทม หลังจากกลับมาจาก ถิ่นทุรกันดารที่เสลาห์ ผมจะขอใช้ สองสัปดาห์นี้พูดถึงเรื่องราวของการเตรียมตัวเข้าเรือโนอาห์ กันนะครับ จบสองสัปดาห์นี้ผมก็กลับไป ต่างจังหวัดตามเดิมและคงจะเป็นซีรีส์อันต่อไปอีกนะครับ เอาล่ะเรามาอ่านพระคัมภีร์ข้อนี้กันก่อน “เพราะว่าสมัยของโนอาห์เคยเป็นอย่างไร เมื่อบุตรมนุษย์เสด็จมาก็จะเป็นอย่างนั้น เพราะว่าก่อนวันน้ำท่วมนั้น คนทั้งหลายพากันกินดื่มกัน สมรสกันและยกให้เป็นสามีภรรยากัน จนถึงวันที่โนอาห์เข้าไปในเรือใหญ่ และน้ำท่วมกวาดเอาพวกเขาไปทุกคนโดยไม่ทันรู้ตัวอย่างไร เมื่อบุตรมนุษย์เสด็จมาก็จะเป็นอย่างนั้น”มัทธิว 24:37-39 THSV11 เราจะเห็นได้ว่านี้คือข้อพระคัมภีร์สำหรับยุคสุดท้ายโดยเฉพาะ
(TH) สวัสดีครับวันนี้เราเดินทางมาถึงวันสุดท้ายที่จอร์แดนแล้ว ทุกอย่างจบสมบูรณ์และสวยงามมากๆ การดูแลจาก เอลเดอร์ ดอน ในครั้งนี้ดีมากๆ และคุ้มค่ามากๆครับ โรงเรียนครั้งนี้คงจะเป็นโรงเรียนสุดท้ายแล้วจริงๆครับเพราะ เอลเดอร์ ดอน มีสิ่งอื่นที่ตั้งใจจะทำ ซึ่งเป็นอะไรก็รอติดตามกันนะครับ น่าสนใจแน่นอน เอาล่ะครับผมเขียนบทความนี้ที่สนามบินระหว่างรอเช็คอินครับ ในบทที่แล้วเราสรุปภาพรวมของสิ่งที่เราควรโฟกัสที่สุดคือ อาหารแข็ง นั่นคือ ความสามารถในการแยกแยะผิดถูกได้อย่างถูกต้อง ไม่ง่ายนะครับ ถ้าใครมองออก แค่ความสามารถในการมองให้ออก ก็ไม่ง่ายแล้วจริงมั้ยครับ ^^ และสิ่งที่เอลเดอร์ ดอน เทศนา
(TH) สวัสดีครับวันนี้เรายังอยู่อัมมานเป็นวันสุดท้ายและเพิ่งจบสะบาโตไป ทีมส่วนหนึ่งจะเตรียมตัวไป ภูเขาซีนาย และพวกเราชาวไทย กำลังจะกลับไปประเทศไทย บรรยากาศก็เป็นการอำลากันและแน่นอนครับทุกครั้งที่ต้องจากลาก็มีน้ำตาเสมอ พวกเราเหมือนคนรู้จักกันมานาน แต่ทั้งๆ ที่เพิ่งเจอกันเดือนเดียว ซึ่งทำให้เราเข้าใจถึงการผูกพันโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ เพราะนี้คือส่วนหนึ่งของความเป็น หนึ่งเดียวกัน (Echad ) ที่ทำให้เรารู้สึกนึกคิดแบบเดียวกันเป็นส่วนใหญ่ เราเห็นด้วยกันในเกือบทุกๆ เรื่อง เราเผชิญเหตุการณ์คล้ายกัน ทำให้เราเข้าใจกันได้ไม่อยาก เวลาต้องตัดสินใจเลยไม่ยากเลยที่จะสมัครใจในการเดินตามความเห็นของผู้ที่อยู่ตำแหน่งผู้นำ เราไม่รู้สึกว่ามันเป็นการฝืนใจใดๆ เลย เรารู้สึกขอบคุณด้วยซ้ำที่มีใครสักคนกล้าหาญและเสียสละ ออกโรงเพื่อเรา จั้ดการหลายอย่างแทนเรา และเขาเหมาะสมแล้วที่จะทำหน้าที่นั้นๆ ในมุมมองของพี่น้องที่อยู่ในโรงเรียนส่วนใหญ่จะเป็นแบบนั้นเรียกว่าเกือบทุกคน ทุกครั้งเลยก็ว่าได้ นี้คือ
(TH) สวัสดีครับ วันนี้เราอยู่ที่อัมมานกันครับ และเราได้พักที่โรงแรมที่ดีมากๆ โรงแรมนึงในอัมมานครับ เราเก็บสัมภาระแล้วก็พักผ่อนกันเพื่อรอเวลาทานมื้อเที่ยงด้วยกันครับ ปกติ พวกเราจะทานมื้อเที่ยงด้วยการใครมีอาหารอะไรก็เอามารวมกันแล้วทานร่วมกันครับ มีความสุขมากๆ บางคนไม่มีเงินทานข้าวก็สามารถมีอาหารทานได้อย่างอิ่มหนำสำราญครับ เรียกว่า สมกับการเป็นพี่เป็นน้องในครอบครัวยาห์เวห์จริงๆครับ และหลังจากที่เราทานมื้อเที่ยงเสร็จผมเองขออนุญาตเอลเดอร์ ดอน เพื่อพาครอบครัวไปหาซื้อของทานเล่นและเครื่องดื่มเล็กๆน้อยๆก่อนเข้าสะบาโตซึ่งดูจากแผนที่แล้วเดินไม่ไกลครับแค่ 12 นาที ทีแรกแกอนุญาตให้ผมไปได้ไม่ติดอะไรแต่สุดท้ายคุยไปคุยมาก็เลยพากันออกมาหมดทั้งคณะเลยครับ เอลเดอร์ ดอน บอกว่าอยากเดินไปดูเพราะแกพักที่นี้มาก็หลายปีไม่เคยเดินไปดูเลย พวกเราเลยพากันเดินมาครับ ไม่ไกลจากโรงแรมก็ถึงร้านครับ
(TH) สวัสดีครับทุกคนวันนี้เราเดินทางออกมาจากเสลาห์ แล้วเข้าพักที่อัมมาน ออกมาแต่เช้าเลยครับก็ใจหายมากๆเลยครับแต่อีกใจก็อยากกลับไปประเทศไทยและมีหลายอย่างต้องช่วยกันทำ เมื่อวานก็ไม่ได้มีเวลาพิมพ์บทความ เพราะมัวแต่เก็บกระเป๋าอยู่ครับ วันนี้เลย จะเพิ่มให้ สองบทความเหมือนเดิมที่เคยทำนะครับ มาถึงเรื่องราวที่ผมอยากแบ่งปันกันนะครับ คลาสเรียนสุดท้าย เอลเดอร์ ดอน สรุปทั้งหมดที่เรามาเรียนให้อีกครั้งซึ่งดีมากๆ และมีข้อพระคำสรุปให้ข้อหนึ่งคือ “เพราะถ้าเธอเงียบอยู่ในเวลานี้ ความช่วยเหลือและการช่วยกู้จะมาถึงพวกยิวจากที่อื่น แต่เธอและครัวเรือนบิดาของเธอจะพินาศ ที่จริงเธอมารับตำแหน่งราชินีก็เพื่อยามวิกฤตเช่นนี้ก็เป็นได้นะ ใครจะรู้””เอสเธอร์ 4:14 THSV11 นี้คือข้อความจาก โมรเดคัย
(TH) สวัสดีครับทุกคนวันนี้เป็นวันที่ 26 ของการมาที่นี่ เสลาห์ และจะเป็นการเรียนการสอนวันสุดท้ายครับ แอบใจหายเหมือนกันแต่อย่างที่บอกว่า มีหลายอย่างที่อยากกลับไปทำที่เมืองไทยให้สำเร็จวันนี้จะมีการเผาเสาเกลือของทุกคนครับ ในคลาสครั้งนี้มี เด็กสาวอายุ 13 คนนึง ตัดสินใจ ทุบทำลาย iPad และโยนทิ้งไปก่อนแล้ว เมื่อสองสัปดาห์ก่อน และในวันนี้มีโทรศัพท์สมาร์ทโฟน สองเครื่องในกล่อง pillar of salt ที่รอการทำลาย ช่างเป็นอะไรที่น่าสนในจริงๆนะครับ คำถามที่สำคัญสำหรับเรื่องนี้คือเราเชื่อมั้ยว่า โทรศัพท์ สามารถ
(TH) สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมมีเรื่องขอบคุณพระยาห์เวห์ ก่อนเลยครับ เพราะผมอยากตื่นเช้ามึดให้ได้เพราะรู้สึกว่าอยากใช้เวลาให้คุ้มค่ากว่านี้อีก เลยตั้งใจจะเอาชนะตัวเองในเรื่องนี้ให้ได้ ประจวบเหมาะมีคุณป้าท่านนึงมาถามพวกเราว่า มีอะไรให้เขา อธิษฐาน เผื่อมั้ย เขาจะอธิษฐานให้ ผมก็ไม่รอรีเลยครับ รีบบอกหัวข้อต่างๆ เขาไปและแน่นอนการอยากตื่นเช้าของผมก็อยู่ในลิสนั้นด้วย คุณป้าบอกว่าแกก็ตื่นตีสี่เหมือนกันเพื่ออธิษฐาน ผมก็บอกแกว่า ผมเคยทำได้แต่ตอนนี้หายไปแล้ว แกมองหน้าผมแล้วชี้มาที่ผม พร้อมกรีดกรายนิ้วชี้มาทางผมด้วยความสุภาพและพูดว่า “นั้นเพราะคุณ เพิกเฉยต่อพระองค์ ใช่มั้ยหละ มันถึงหายไป แต่ไม่เป็นไรฉันจะอธิษฐานเผื่อคุณเอง” ผมนี้สะเทือนไปถึง ม้าม เลยครับ แต่เพราะคำพูดนี้ เมื่อผมรู้สึกตัว ตอนตี
“ วันแห่งการฟื้นคืนพระชนม์ “ ตอนนี้เราอยู่กลางดึกในวันต้นสัปดาห์หลังวันสะบาโต ระหว่าง7 วันของเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ ซึ่งนั้นแปลว่าเราอยู่ใน
Lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit dolor
Congregation of YHWH Jerusalem, Thailand ชุมชนของพระยาห์เวห์เยรูซาเล็ม แห่งประเทศไทย